Flexwerkers lopen toeslagen mis

Het Nibud luidt de noodklok over Nederlanders met een wisselend inkomen. Vanwege de onzekerheid over hun inkomsten loopt deze groeiende groep allerlei toeslagen mis.


Ik zet wel vraagtekens bij het onderzoek die de Nibud heeft uitgevoerd.
Van de 2 miljoen flexwerkers hebben ze ‘maar’ 2.493 Nederlanders in de leeftijd van 18 tot 75 jaar ondervraagd via een online vragenlijst.
Arjan Vliegenthart, directeur van de Nibud, vindt het onwenselijk dat werkenden met wisselende inkomen tegemoetkomingen onvoldoende of niet benutten.
Wat denk Arjan Vliegenthart van mensen met lage inkomens omdat zij door hun beperkingen niet of nauwelijks hebben kunnen werken?
Die niet weten of ze ooit recht hebben op een pensioen laat staan tegemoetkomingen kunnen benutten? Laat staan te kunnen sparen.
Mensen die niet weten op welke wijze ze de tegemoetkomingen kunnen aanvragen omdat blijkt dat er bij de EEN-loket vaak een ontmoedigingsbeleid is ingezet.
Het is een eenzijdig onderzoek: flexwerkers die ondervraagd worden.
Waarom wordt er nooit een onderzoek ingesteld naar de andere kant?
En daarmee bedoel ik: Welke werkwijze(n) hanteren de instanties die tegemoetkomingen toewijzen ? En waar komt het vandaan dat instanties zeggen dat deze mensen zelden bij hun loket komen voor aanvraag tegemoetkoming?
Ik hoor zo vaak verhalen van mensen hier dat ze het moeilijk en moeizaam vinden om hulp te vragen en te verkrijgen…
Er heerst meer een ontmoedigingsklimaat dan de wil om tegemoetkoming aan te vragen.
Dan vergaat de mens al bij voorbaat om hulp te vragen.

Volgens mij is het wel een representatief onderzoek. Als je kijkt naar de cijfers.

En als kijkt naar het percentage dat 1 op de 6 huishoudens met een laag inkomen en 1 op de 4 huishoudens met een middeninkomen niet weten of ze recht hebben op toeslagen is dit best veel

Van de werkenden met wisselende inkomsten maakt 34 procent geen gebruik van tegemoetkomingen. Dat is 1/3 deel van de mensen die werken en een wisselend inkomen hebben.

Dit is een behoorlijke grote groep. Dit komt grotendeels door het feit dat er gekeken wordt naar een jaarinkomen.

Als voorbeeld je kunt 7 maanden een uitkering hebben gekregen. En je gaat 5 maanden werken kan het zijn dat je teveel toeslag hebt gekregen omdat de meeste mensen vergeten deze aan te passen als hun inkomen veranderd.

Toeslagen zou je per maand moeten beoordelen en niet terug werkend over een heel jaar.

1 like

Volgens mij stel je hier een ander probleem aan de orde. Dat er meerdere groepen zijn die geen/ onvoldoende gebruik maken van toeslagen staat volgens mij niet ter discussie. Vliegenthart stelt in zijn bijdrage de flexwerkers aan de orde. Ook zij verdienen aandacht lijkt mij. Ik ken wel mensen die geen toeslagen durven aan te vragen omdat zij dan bang zijn te moeten terug betalen. Daaronder ligt naar mijn idee de zorg die hoort bij financiële onzekerheid al dan niet in combinatie met onwetendheid. In dit topic wordt ook gepleit voor een maandelijkse toets. Dat lijkt mij een redelijk voorstel.

Daarnaast kunnen (moeten) wij aandacht hebben voor die groepen die om andere redenen geen toeslag aanvragen. Maar… kaap het onderwerp niet weg van groepen die ook aandacht verdienen.